Op zondag 26 juli, op een regenachtige middag in Den Haag, kwamen bezoekers samen in Filmhuis Den Haag voor een bijzondere vertoning van de Senegalese film Atlantique van regisseur Mati Diop. De filmavond maakte deel uit van The Hague African Festival en sloot aan bij het jaarthema “Beyond Independence: Diaspora, Identiteit en de Toekomst.”
De vertoning liet opnieuw zien waarom Afrikaanse filmverhalen een belangrijke plek verdienen binnen het culturele aanbod van de stad. Niet alleen omdat ze andere perspectieven bieden, maar ook omdat ze gesprekken op gang brengen over identiteit, migratie, liefde, verlies en verbondenheid.
Een film die blijft hangen
Atlantique speelt zich af in de buitenwijken van Dakar, waar een groep jonge mannen besluit de oversteek naar Europa te maken op zoek naar een betere toekomst. In de kern is het een verhaal over migratie en hoop, maar de film gaat verder dan dat. Door elementen van liefde, verlies en magisch realisme te verweven, ontstaat een film die zowel visueel als emotioneel indruk maakt.
Tijdens een open gesprek na de film bleek hoe verschillend bezoekers de film hadden ervaren. Sommigen herkenden verhalen van migratie en economische noodzaak. Anderen werden vooral geraakt door het liefdesverhaal en de manier waarop de film thema’s als afscheid, verlangen en verwerking verbeeldt. Juist die gelaagdheid maakt Atlantique bijzonder.
Voor bezoekers zonder directe band met Senegal bood de film een inkijkje in een wereld die vaak ver weg lijkt. Voor mensen met een migratieachtergrond voelde het verhaal juist dichtbij en herkenbaar.
Waarom deze samenwerking belangrijk is
Voor Filmhuis Den Haag is de samenwerking met The Hague African Festival een logische stap. Sophie Jansen (programmeur Filmhuis Den Haag) benadrukt dat Afrikaanse cinema nog altijd onvoldoende zichtbaar is binnen het internationale filmlandschap.
“Afrikaanse cinema blijft vaak een ondergeschoven kindje. Er is minder bekendheid en minder kennis over deze films, waardoor we harder moeten werken om ze onder de aandacht te brengen.”
Juist daarom zijn samenwerkingen met festivals en gemeenschappen belangrijk. Ze helpen om nieuwe publieksgroepen te bereiken en ruimte te maken voor verhalen die minder vanzelfsprekend een plek krijgen binnen de reguliere programmering.
Volgens Sophie biedt film bovendien iets unieks:
“Van alle kunstvormen is film misschien wel de meest toegankelijke. Film kan empathie opwekken en je meenemen in werelden die ver van je af staan.”
Meer dan één verhaal over Afrika
Een ander belangrijk aspect van Afrikaanse filmprogrammering is het doorbreken van het idee dat er één Afrikaans verhaal bestaat.
Afrika bestaat uit meer dan vijftig landen, talen, geschiedenissen en perspectieven. Films uit Senegal verschillen van films uit Ghana, Kenia, Zuid-Afrika of Nigeria. Door deze verhalen zichtbaar te maken ontstaat een rijker en genuanceerder beeld van het continent en de diaspora.
Voor Filmhuis Den Haag is het daarom belangrijk dat bezoekers kunnen kiezen uit uiteenlopende verhalen en perspectieven.
Een avond van ontmoeting en reflectie
Na afloop van de vertoning ontstond er een open gesprek tussen bezoekers. Dat is precies wat zowel THAF als Filmhuis Den Haag met deze samenwerking willen bereiken: niet alleen een film laten zien, maar ook ruimte creëren voor ontmoeting en verdieping.
Sophie hoopt vooral dat bezoekers zich laten meeslepen door een goed verhaal:
“Ik wil dat mensen eerst in de film verdwijnen. Visueel en inhoudelijk. Daarna mogen ze hun eigen gedachten vormen. Juist die ruimte om zelf na te denken zorgt ervoor dat een film blijft hangen.”
Samen verder bouwen
Met de samenwerking tussen The Hague African Festival en Filmhuis Den Haag wordt verder gebouwd aan een plek voor Afrikaanse, diasporische en andere ondervertegenwoordigde verhalen binnen het culturele landschap van Den Haag.
Want juist door nieuwe verhalen te ontdekken, leren we niet alleen meer over anderen, maar ook over onszelf.
En dat maakt film misschien wel één van de krachtigste manieren om bruggen te bouwen tussen werelden.
